Coaching

Coaching zou kunnen worden vertaald in 'ervaringsleren'. Leren uit de eerste (eigen) hand. 

Het gebruikelijke leerproces, zoals veel mensen dat in gezin, onderwijs, opleiding en organisatie hebben meegemaakt, betreft doorgaans meer ‘tweedehands kennis'.   Anderen (ouders, een docent, leidinggevenden) hebben veelal geïnstrueerd hoe te handelen en de ander verteld wat hij / zij moet weten.                                                               Zij stelden de norm, zij droegen de daarvoor benodigde kennis aan, zij toetsten. De meeste mensen zijn behoorlijk getraind in deze vorm van consumptief leren.            Coachen daarentegen doet voortdurend een beroep op de verantwoordelijkheid van de coachee zelf. Uitgangspunt is dat de coachee zelf allerlei kwaliteiten heeft. De coachee hoeft ‘alleen maar’ te leren deze kwaliteiten meer te ontplooien en beter te gebruiken.    De coach helpt daarbij door de goede vragen te stellen en de goede feedback te geven, maar ook door de coachee in de gewenste richting aan te sturen. Hierdoor en hierbij wordt optimaal gebruik gemaakt van de eigen ervaring van de coachee. 

Beroepskrachten staan tegenwoordig onder druk om niet alleen afrekenbare resultaten te leveren, maar ook om de mensen welke hij / zij aanstuurt voldoende ontplooiingskansen te bieden. 

Een coachende stijl van leidinggeven en de coachende werkwijze is enerzijds mensgericht (zacht op relatie) en anderzijds resultaatgericht (hard op inhoud). Klik op de afbeelding links.

Terug


© SPAGAAT 2011